Ciemnogniady Green Maestro (Who Knows – Green Fee / Windwurf) wygrał w ostatnią niedzielę po raz 18 w karierze, przy okazji ustanawiając niewiarygodny rekord pięciu z rzędu triumfów w sprinterskiej gonitwie o Nagrodę Syreny. Dzielny wałach pod wodzą trenera Józefa Siwonii zwyciężał ten wyścig w różnych warunkach atmosferycznych, a w pokonanym polu pozostawiał wielu uznanych sprinterów.

Wyhodowany przez Magdalenę Rutkowską Green Maestro został zakupiony przez Bogdana Tomaszewskiego. Początki jego kariery były trudne. Mało brakowało, by bardzo poważna kontuzja nogi uniemożliwiła mu choćby rozpoczęcie kariery wyścigowej. Jednak właściciel, po konsultacji z trenerem, zdecydował się na operację i dał synowi znakomitego Who Knowsa drugą szansę.

W wieku dwóch lat wystartował tylko raz. Był trzeci. Kolejny sezon zaczął w wielkim stylu. Odniósł cztery rzędowe zwycięstwa w gonitwach grupowych.

Czteroletni Green Maestro zainaugurował sezon 2005 wygraną w biegu o Nagrodę Jaroszówki. Niedługo potem wyrównał rekord toru na dystansie 1600m (1’36,6”) pewnie zwyciężając gonitwę o Nagrodę Rzecznej. Tym razem jeszcze nie odnalazł się w wyścigu o Nagrodę Syreny (był 7-y), a na zakończenie sezonu był dwukrotnie drugi (Mosznej i Criterium).

Wielka forma nadeszła w roku 2006. Był to sezon, który na Służewcu rozpoczął się dopiero 19 sierpnia. Do tego momentu Green Maestro startował już dwa razy za granicą, z czego jeden wyścig wygrał (w Szwecji). Po powrocie do Warszawy z łatwością ograł rywali w biegach o Nagrody Jaroszówki (niosąc aż 65 kg) oraz Syreny. Sezon zakończył minimalnie ulegając Dżasperowi w Mosznej.

30 września 2006
Nagroda Syreny
1. Green Maestro (dż. Jerzy Ochocki)
2. Conti Power
3. Dżasper
4. Despinado
5. Lively Sister
6. Blagierka
7. Administrator
8. Realina
9. Muzyk

czas: 1’25,1”, tor l.elast (3,2)
wysyłany: 1 ¼ - 1 ½ - 2 ½ - 2 ½ - 1 ¾ - szyja – łeb – 14

Na początek 2007 r. Green Maestro zajął dalsze miejsce w biegu o Nagrodę Jaroszówki oraz trzecie w rekordowo szybko rozegranej Nagrodzie Rzecznej. Do tej pory w jego siodle jeździł Jerzy Ochocki. Po raz pierwszy Anton Turgaev poprowadził go podczas gonitwy o Nagrodę Syreny. Współpraca ta zaowocowała pewnym zwycięstwem i ustanowieniem niepobitego do tej pory rekordu toru.

28 lipca 2007
Nagroda Syreny
1. Green Maestro (dż. Anton Turgaev)
2. Sierra Nights
3. Dżasper
4. Regina
5. Conti Power
6. Dąb
7. Muzyk

czas: 1’23,1”, tor l.elast (3) – nowy rekord toru
pewnie: 2 ½ - 2 - ¾ - szyja – 2 ½ - ¾

Do końca tamtego sezonu nasz bohater startował jeszcze trzykrotnie w Nagrodach: Deer Leapa, Mosznej (obie wygrał) oraz Criterium (2-i za rewelacyjną Nick of Memory). Imponujący finisz dał Green Maestro trzecie miejsce w mocnej gonitwie w Ebreichsdorfie na początku roku 2008. Potem wałach zajął siódmą lokatę w Bratysławie. Powrót na Służewiec miał udany – trzecie miejsce w N. Rzecznej, w której znów został ustanowiony nowy rekord toru 1’35,5” przez gościa z Czech, Sharpoura. Następnie, podobnie jak przed rokiem, podopieczny Józefa Siwonii pewnie wygrał Nagrody Syreny oraz Deer Leapa. Był jeszcze drugi w Mosznej oraz trzeci w Criterium.

30 sierpnia 2008
Nagroda Syreny
1. Green Maestro (dż. Anton Turgaev)
2. Durova
3. Laron
4. Dżasper
5. Lady Gianina
6. Muzyk

czas: 1’25,4”, tor l.elast (3,2)
pewnie: 1 ¾ - 1 ¼ - 6 – 1 ½ - 6

Swój siódmy w karierze sezon startów Green Maestro rozpoczął dwukrotnie zajmując drugie miejsce za niosącą znacznie niższe od niego wagi irlandzkiej hodowli Welcome Return w gonitwach o Nagrody Jaroszówki i Haracza. Jednak w biegu o Nagrodę Rzecznej nie dał rywalom żadnych szans na ciężkim torze. Trzy tygodnie później po raz czwarty sięgnął po zwycięstwo w wyścigu o Nagrodę Syreny, odpierając na finiszowych metrach atak Nick of Memory. Ostatnim startem w 2009 r. była Nagroda Mosznej, gdzie był trzeci.

26 lipca 2009
Nagroda Syreny
1. Green Maestro (dż. Anton Turgaev)
2. Nick of Memory
3. Regina
4. Norweg

czas: 1’26”, tor l.elast (3,2)
silnie wysyłany: szyja – 6 – 5

W tym roku Green Maestro w imponującym stylu rozstrzygnął na swoją korzyść wyścig o Nagrodę Jaroszówki, niosąc aż 7 kg więcej od najgroźniejszych rywali. Na elastycznym torze osiągnął wartościowy czas. W biegu o Nagrodę Rzecznej na skutek zamieszania w pierwszej części dystansu został wybity z rytmu, ale mimo to był drugi za świetnym Golden Tirolem. Wydawało się, że taka kolejność na celowniku będzie również w gonitwie o Nagrodę Syreny, ale Green Maestro po raz piąty z rzędu udowodnił, że w tym wyścigu nie ma na niego mocnych i fantastycznym finiszem pokonał najgroźniejszego rywala.

25 lipca 2010
Nagroda Syreny
1. Green Maestro (dż. Anton Turgaev)
2. Golden Tirol
3. Horyzont
4. Cynterna
5. Veto

czas: 1’25”, tor l.elast (2,6)
pewnie: 1 ¾ - 8 – 3 ½ - szyja

Przez osiem sezonów Green Maestro wygrał 18 gonitw i zarobił dla swojego właściciela blisko 300 tys. zł. Odpłacił się za daną mu szansę i opiekę swojemu właścicielowi oraz troskliwemu trenerowi. Pięciokrotnie wygrał jedną z najważniejszych gonitw sprinterskich w Polsce – Nagrodę Syreny, w jednej z edycji ustanawiając rekord toru . Potrafił pokonać niezwykle mocnych rywali zagranicznej hodowli (Sierra Nights, Durova, Golden Tirol). Niejednokrotnie udowodnił także, że nie boi się bardzo wysokiej wagi, a z wiekiem nie traci nic ze swoich walorów. Jest to koń bardzo mądry i łagodny, który lubi się ścigać. Miejmy nadzieję, że będziemy mogli podziwiać tego ostatniego biegającego syna wielkiego Who Knowsa w akcji jeszcze przez kilka sezonów.